Herinnering Marguerite Vijf jaar na haar overlijden ******************

Eerbetoon aan Marguerite

21 juni 1914 – 14 maart 2005

God schouwde over de wereld en Hij ontdekte Marguerite.
Meteen had hij haar op het oog ook al vond zij Hem aanvankelijk niet.
Hij zag haar en zij was Hem welgevallig.
Met haar wilde Hij op weg gaan tot heil van haarzelf en tot heil van alle mensen.

Toen begon het verhaal van de Schepper met zijn schepsel.
De neerslag hiervan vinden we terug
in 4 lijvige ‘Boodschappenboeken’ van de Barmhartige Liefde aan de kleine zielen.

De weg van Marguerite zou niet zonder slag of stoot gaan.
Zij moest door haar ‘Hartenkoning’ wel nog gepolijst worden,
van ruwe edelsteen tot een prachtig juweel,
dat menigeen maar al te graag zou willen bezitten.

Doch Jezus was geduldig.
Zeer voorzichtig ging Hij tewerk om dat kleine vogeltje te voeden, dag na dag.
Ook al begreep zij niet steeds welke kant het uitging
of wat Jezus nu precies bedoelde,
slechts geleidelijk aan zagen haar ogen klaar.
Jezus bracht licht in wat nog duister of verborgen was.
Met zijn minzame liefde veroverde Hij haar hart.
Gelukkig ook dat zij zich door die liefde liet inpalmen.
Het was immers ‘de Liefde zelf ‘ die haar bezocht.
Wat kon zij Hem uiteindelijk nog weigeren,
Hij die haar alles had gegeven?

Met alles wat in haar was, trachtte zij Hem eer te bewijzen
en lief te hebben op de meest innige manier.
Zelf kunnen wij ons moeilijk inbeelden hoezeer zij ‘opging in de Heer’.
Zij beschrijft dat zij vaak als verslonden was in Hem.
Een eenheid die enkel tot stand kon komen door zich wederzijds te versmelten.
Ja, haar hart klopte op het ritme van het hart van haar geliefde.
Zij was geheel van Hem en Hij leefde helemaal in haar hart.
Dit in woorden uit te drukken, is quasi onmogelijk.
Met ons hart gericht op de Heer
kunnen we er ons slechts een beetje een voorstelling van maken.

Marguerite groeide iedere dag meer in Zijn liefde.
Met vallen en opstaan leerde zij haar Heer te dienen
en Hem steeds de eerste en voornaamste plaats te geven in haar leven.
Ook kon zij genieten van iedere vooruitgang in haar geestelijk leven.
Doch met veel en grote liefde leerde zij ook het kruis te omhelzen.
Het kruis van de verlossing maar ook de kruisen op haar levenspad.
Moedig is zij gebleven tot het einde toe.

Vrede, vreugde en liefde waren haar kernwoorden.
Zij heeft ze in haar leven waargemaakt.
Zij heeft ze in woord en daad beleefd en belichaamd.
Door haar stichtend voorbeeld is Gods liefde korter tot ons genaderd.
In haar kon men iets van God proeven,
God die door haar haast tastbaar werd.
‘Groot zijn in nederigheid’ werd haar lijfspreuk.
Zij heeft haar Jezus vreugde bereid door haar offervaardigheid,
standvastigheid, diep geloof en grenzeloos vertrouwen.
Zij heeft daardoor ook ons hart geraakt.

Van haar mogen we leren wat geloven en liefhebben is.
Dwars door alle wederwaardigheden van het leven heen,
is er een God voor ieder van ons die liefde is.
Dat staat als een paal boven water!
Als Hij met ons is, wat kan ons dan nog uit het lood brengen?

In volledige vrijheid bewust kiezen voor Jezus is ‘oprecht christen zijn’.
Ons leven schikken naar zijn geboden,
naar zijn liefdeswetten,
wordt uiteindelijk een ‘voorrecht’.

Laten we daar bij stilstaan
en onze lieve Marguerite innig in ons hart sluiten.
Zij is ons voorgegaan.
Laten wij haar ster dit jaar aandachtig volgen.
Dan is Jezus altijd dicht bij ons.

Frank Arits

Marguerite

index